Home

Reisverslag #2

Zadar, daar waren wij gebleven. Een stadje aan de kust, zuidelijk van Istrië maar nog noordelijk van Split en Dubrovnic. Mooi klein stadje met veel chique yachten in de haven, chique mensen die in de avond een wijntje op een terras aan het drinken zijn in hun avondjurken. Kleine oude binnenstad, hoge oude stadsmuren, geen auto’s in de binnenstad, gewoon gezellig met veel historie. Wij hadden een woning in een van de buitenwijken, op 10 minuten van de binnenstad. Ideaal.

Maar waarom ik heel graag daar naartoe wilde was niet om de oude stad maar omdat ik had gelezen dat iemand een tijd terug had bedacht om de promenade opnieuw in te richten en er een zee orgel in te bouwen. Dat wilde ik heel graag zien, en vooral horen. Ik hoorde achteraf dat je filmpjes ervan kunt vinden op Facebook, maar ik ben blij dat ik die nog niet had gezien voordat ik de promenade op ben gelopen. Had geen idee wat ik kon verwachten. Maar als je er naartoe loopt dan hoor je het al. Een soort walvis zang, heel zacht maar steeds aanwezig, eigenlijk gewoon magisch. Er zitten spleten in de steen van de promenade, daar waar de zee ertegenaan gaat. En dan zitten er gaten in het deel waar je overheen loopt. Je zag steeds weer kinderen die met hun oren op die gaten in de stoep gingen liggen om met gesloten ogen te luisteren naar dat bijzondere geluid. Zo mooi.

We bleven hier drie dagen, hebben vooral veel in de stad gelopen, geshopt, naar de orgel geluisterd ( daar had ik wel uren kunnen zitten) en even uitgerust van dingen zien. Mijn oudste vond ook wat plekken die weer deel waren van haar lievelings- serie Game of Thrones, dat houd de pubers weer voldaan. Na Zadar zijn we verder langs de kust richting Split. Een grotere stad die veel lijkt op Zadar maar nog weer een stuk toeristischer is. Niet mijn favoriete plek. Maar de pubers hadden die stad gekozen omdat je er kan ziplinen. Ja, aan een touw ver boven de grond van een berg naar de andere hengelen. Precies. Daar deed ik dus niet aan mee, maar die twee en de vader waren niet te houden. Ze moesten en zouden dat durven. Net buiten Split dus, in Omis, gingen ze met een busje en een hele groep moedige de bergen in. 250 meter boven de grond, sommige lijnen wel 180 meter lang, in totaal 8 keer van de ene naar de andere kant. Ik heb lekker een kop koffie in het stadje gedronken. Helemaal prima.

Prive strand

Daarna zijn wij langs de kust terug naar ons huisje in Split gereden en hoewel alle stranden helemaal vol zaten met toeristen, zijn wij dit onderweg tegengekomen! Met niemand anders dan wij en twee bootjes. Ongekend mooi! Helder water, visjes, afkoelen en toen we net weg wilden rijden ging de ijsman aan het eind van de pier open. Wat een dag!

Je kan Kroatië niet hebben gezien zonder een bezoek aan minstens een van de beroemde natuurparken. Krka en Plitvice zijn de parken waar de meeste dan aan denken. Die hebben wij in onze rondreis alle twee ingebouwd. Een nachtje in een woning bij Krka met zijn beroemde watervallen, en twee nachtjes in de buurt van Plitvice met zijn mooie meren.

Krka Nationaal Park

Druk, alle twee parken, ontzettend druk! Heel veel toeristen, je loopt op sommige stukjes in lange rijen langs de watervallen en meren. Maar het is zo de moeite waard! En gelukkig waren ook hier de mensen weer redelijk relaxed, niemand mopperde, niemand liet afval achter, iedereen wachtte redelijk geduldig op een moment om een goede foto te maken. Maar ik zou alle twee de parken nog wel een keer willen zien in het laag seizoen.

Plitvice Nationaal Park

We hebben gewandeld voor het leven, op de stappenteller stond na ons dagje Krka dat we in totaal wel meer dan 15000 stappen hadden gezet! Dat werd nauwkeurig bijgehouden natuurlijk. Geeft aan het eind van de dag altijd weer een excuus om extra lui te zijn. Dan kan je echt niet meer de tafel dekken, weet je wel hoeveel stappen ik gedaan heb vandaag, mam? Ja, want ik heb ze zelf ook gedaan, maar dat telt natuurlijk niet…

Dus was het maar goed dat we onze laatste vier dagen in een rustig stadje als Ljubljana hebben doorgebracht. Wat was dat mooi bijkomen van het lopen! En wat een mooi zacht stadje is dat. Druk, zoals alles in de zomer, maar zo ontspannen en lief en aardig en mooi. De hoofdstad van Slovenie, een land dat mij sowieso heeft verrast, met een klein centrum waarin je alles binnen 10 minuten kunt belopen en zelfs het kasteel op de berg boven de stad kan lopend in een paar minuten worden bereikt. Makkelijk te doen. ( De stappenteller werd alsnog in de gaten gehouden)

Overal in de stad kan je gratis naar de WC, overal kan je gratis je waterfles bijvullen, en overal staan mooie oude gebouwen. Onze woning lag weer een beetje buiten het centrum, maar met de bus was het zo gepiept. Er is een Ljubjana kaart, die haal je voor 2 Euro en vul je met budget voor de busrit, of een fiets te leen, of een museum bezoek of iets anders. Super handig.

Kasteel boven de stad

En in de zomer bleek ook nog elke vrijdag avond een food feest te zijn. Op het markt plein vind je dan allemaal standjes met verschillend eten. Je kiest wat je wilt, ze hebben banken en tafels gezet om aan te eten, en achteraf zijn er jongere die staan bij de afvalbakken uit te leggen bij welk afval je bakjes en kopjes horen. Fantastisch geregeld. En zo aardig iedereen. Mooie afsluiting van drie heerlijke weken. Conclusie is dan ook, plan het samen, laat de pubers mee denken, zoek het niet te ver weg, wissel af met de activiteiten, zorg voor veel zwem mogelijkheden en eet vooral regelmatig een ijsje!

Nog een van Plitvice dan…


Tagged

About Katja Birkenstock

Ik ben moeder van twee fantastische dochters, vrouw van een hele creatieve man en leidster bij de naschoolse opvang. Verder vind ik veel dingen leuk, zoals nieuwe talen leren, goede boeken lezen, creatieve ideeën uitproberen, andere mensen op creatieve ideeën brengen, reizen, fotograferen en mediteren.
View all posts by Katja Birkenstock →

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.