Brainbubbels

Kleine puber dingen

Geen idee hoe het bij de meeste thuis gaat, met twee pubers die zichzelf aan het worden zijn. Bij ons gaat het soms heel rustig en soms heel luidruchtig. Dan is het precies zoals in de reclame “Ik dacht dat je de hond zou uitlaten? – Jaaaa!” Precies zo. Wat ik ze vraag word nog in dezelfde seconde weer vergeten. Ik kan de hele dag wel doorbrengen met het opruimen van spullen waarvan ik niet eens wist dat wij die hebben. Als de was klaar is, vouw ik die op en leg de stapel op hun bed om op te ruimen. Daar ligt die vaak ook nog als ze de volgende ochtend weer opstaan. Bijzonder talent, om niet te merken dat je onder een hele stapel kleren hebt liggen slapen.

Als ik mijn tanden wil poetsen, ligt er al een hele brok tandpasta in de wasbak. Op mijn vraag, hoe dat dan kon gebeuren, krijg ik dit: “Ik was vergeten de tandenborstel in mijn mond te stoppen voordat ik ‘m aanzette”.” Oh, ‘tuurlijk!

De trap ligt altijd vol met dingen die naar boven moeten, zoals ik al eens eerder heb verteld. Op mijn vraag, waarom niets mee naar boven is gegaan, gezien het feit dat alle twee de dames al boven zijn en de stapel nog steeds op de trap ligt, krijg ik als antwoord dat ze hun handen al vol hadden. Met wat dan, vraag ik. “Gewoon, mijn mobieltje!” Wow, ik begrijp goed dat daar een paar schoenen niet ook nog bij kon. Heel zwaar, zo een mobiel!

Het is heel belangrijk dat de een niet meer werk in huis doet dan de ander. Dat zorgt ook regelmatig voor veel discussie. Ze doen toch al zo veel, lees, NOT. De een dekt de tafel, dan moet het ook echt zo zijn, dat de ander de tafel afruimt. Wie de tafel heeft gedekt, roert geen hand meer om die af te ruimen. Als ik dan begin met mijn lijstje van dingen die ik de hele dag door doe, word er behendig met de ogen gerold en zijn de dames heel snel boven in hun kamer, hun eigen business aan het minden. Maar onderling bestaat het leven voornamelijk uit vergelijkingen die niet uit te discussiëren zijn. Kortom, ze hebben het gewoon erg zwaar, die twee. Eens per week hun bed opmaken en eens per week stofzuigen, heel zwaar.

En toch schijnt het erbij te horen. Dat pubers gewoon in hun kamer niks liggen te doen. Dat dat dan niet niks is, maar het verwerken van al die indrukken die de dag zo met zich mee brengt. Dat is vooral voor de jongste allemaal nog erg nieuw, zo als brugklasser. Die komt dan na een dag school naar huis en moet niets meer moeten. Wil gewoon liggen en chillen en haar hoofd weer op orde krijgen. Hoort er bij, zeggen ze. Moet ook zo zijn.

En al die andere bijkomstigheden die nemen we dan maar voor lief.

 

Tagged , ,

About Katja Birkenstock

Ik ben moeder van twee fantastische dochters, vrouw van een hele creatieve man en leidster bij de naschoolse opvang. Verder vind ik veel dingen leuk, zoals nieuwe talen leren, goede boeken lezen, creatieve ideeën uitproberen, andere mensen op creatieve ideeën brengen, reizen, fotograferen en mediteren.
View all posts by Katja Birkenstock →

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.