Brainbubbels

[:nl]Goede voornemens[:]

[:nl]Goede voornemens. Die wil ik wel maken voor volgend jaar. En het eerste voornemen word dat het komende jaar beter word dan dit jaar. Dit hoef ik niet over te doen, dat mag van mij wel afgelopen zijn nu. Met een luide knal!

Vorig jaar was gevuld met ontelbaar veel leermomenten. Alles leek nieuw, alles leek opnieuw uitgevonden te moeten worden, alles leek anders dan de jaren ervoor. En alles leek in een jaar gepropt te zijn. Ontslag van mijn man, burn-out van mij, begeleiding, hulp vragen, gesprekken, huilen, afscheid nemen, moeilijke gesprekken met de kinderen. Dat werd mij soms te veel, kan ik jullie zeggen. Als afsluitend gebeuren bleek twee weken geleden een van onze katten ook nog zo ziek dat hij ingeslapen moest worden. Het laatste stukje verdriet dat ik eigenlijk niet ook nog nodig had. Hij bleef nog een weekend met veel medicijnen bij ons, zodat we aan het idee konden wennen dat hij er niet meer zou zijn. En dat weekend werd er zo veel gehuild, alsof het de tranen van heel het jaar waren. Maar ik kwam er ook achter dat het goed was. Goed om in dat verdriet te duiken om er dan aan het eind sterker uit te komen. Ook weer een metafoor voor dit jaar. Ik heb het hele weekend zitten tobben of ik er zelf bij wil zijn als Arie gaat. Uiteindelijk deed ik dat, en op een hele verdrietige manier was het een van de mooiste dingen die ik mocht doen. Erbij zijn toen hij zo heel langzaam en ontspannen uit zijn zieke lijf gleed. Uit zijn mooie leven. Uit ons leven. Nog steeds, nu ik erover vertel, komen de tranen. En dat zal nog een tijd zo zijn, en dat is prima. Precies zo moet ik dat doen heb ik gemerkt.

En dat is een stukje van mijn goede voornemens. Want in het komende jaar wil ik:

  • veel meer genieten, van een kop koffie en het mooie weer en samen ontbijten
  • niet meer doen wat andere vinden dat ik moet doen, maar tijd besteden om erachter te komen wat ik nou ook alweer zelf wil
  • nieuwe dingen leren, dus echt eindelijk die opleiding kindercoach gaan volgen!
  • ophouden de perfecte moeder te willen zijn, en genoegen ermee nemen, een goede te zijn
  • blijven vertellen hoe het hier thuis gaat, in de hoop dat jullie dan zien dat het nergens echt perfect is
  • veel creatieve ideeën uitvoeren en vastleggen!
  • huilen als ik moet huilen
  • vasthouden wat goed is
  • meer lezen
  • mij steeds weer afvragen: moet ik dit nu doen? Met de klemtoon op alle vijf woorden!
  • Blijven bloggen

Dus. Dat was het voor dit jaar. Volgend jaar ga ik jullie vertellen hoe dat nu kwam met mijn instorten en hoe ik mijzelf er langzaam uit heb getrokken. Want ook dat is iets wat ik heb geleerd. Je moet het zelf doen. Er gebeurt niets als je maar blijft wachten tot iemand je komt redden, je moet het zelf doen! Zelf sterk zijn, en ook zelf zwak zijn en alles op zijn tijd. Uiteindelijk heeft dit jaar veel opgeleverd. Dat wel. Maar nu is het genoeg!

Een hele fijne jaarwisseling voor jullie allemaal. Ik hoop dat jullie ook volgend jaar weer komen lezen. Zou ik leuk vinden. Tot snel!

 [:]

Tagged ,

About Katja Birkenstock

Ik ben moeder van twee fantastische dochters, vrouw van een hele creatieve man en leidster bij de naschoolse opvang. Verder vind ik veel dingen leuk, zoals nieuwe talen leren, goede boeken lezen, creatieve ideeën uitproberen, andere mensen op creatieve ideeën brengen, reizen, fotograferen en mediteren.
View all posts by Katja Birkenstock →

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.