Activiteiten 0 tot 4 jaar, Activiteiten 4+, Home, Activiteiten 0 tot 4 jaar

Trakteren

Toen mij dochters nog op de basisschool zaten speelde het al. Als je jarig bent, dan trakteer je, en het liefst iets gezonds. Dan kan je als moeder, want vaders zijn daar gewoon niet mee bezig, ontzettend moeite doen met het beplakken van bananen, of het uitknippen van versiersels voor rozijnendoosjes. Daar had ik nog zin nog tijd voor. Dus hebben de meiden redelijk lang fruit mee gekregen naar school. Drie bijzondere soorten in drie grote bakken met een bijzondere prikker voor elk kind erbij waaraan ze het fruit van hun keuze konden prikken. Ik vind het namelijk erg zonde als de prikkers al kant en klaar zijn en de helft van de kinderen eigenlijk maar een stukje eraan ook echt lust.

Nu werk ik bij een 0-4 groep en was afgelopen week jarig en zou dus ook trakteren. Want dat hoort. En het moet ook graag gezond! Want dat hoort. Dus kwam ik op fruit, maar hoe. En wat. Het liefst iets wat de kinderen niet elke dag eten, en het liefst niet voorverpakt. Dus heb ik een ananas mee genomen. Een hele ananas. Heb de kinderen bij mij aan tafel gezet, alle 12, en heb de ananas uit mijn tas gehaald. Wat is dat, hoe voelt dat, hoe ruikt dat en hoe eet je dat eigenlijk. Wij hebben een dikke 30 minuten samen aan tafel gezeten en de ananas tot in het detail uit gepluisd. Kan je er zo in bijten, wat moet je doen om stukjes te krijgen? En alle kleine stapjes werden begeleid door veel voelen en ruiken proeven. Het was zo mooi!

We hebben besloten om eerst de kroon af te snijden. Want die kun je echt niet eten! Daar zag je dan al het vruchtvlees, het was gelukkig en goed rijpe ananas. Ik gaf hem weer door aan tafel en iedereen mocht eraan ruiken. Oh, wat ruikt dat heerlijk! Een kind zei : Katja, ik wil er eigenlijk aan likken! Snap ik goed, het rook te lekker. Toen heb ik de schil eraf gesneden, in lange repen, en heb die uitgedeeld voor de kinderen die even wilden likken. Lik maar aan de binnenkant van de schil. Voel maar goed, hoe ruw die is en binnen zo zoet en zacht.

Toen heb ik reepjes gesneden van de binnenkant. Wat je kunt eten zit om een pit heen die te hard is om te eten. Dat kunnen kinderen natuurlijk ook niet gewoon maar zo aannemen. Dus heb ik de pit uit elke schijf gesneden en ze laten voelen dat die echt te hard is. Sommige moesten er alsnog even in bijten, gewoon om er zeker van te zijn. Zo zijn kinderen. Zelf ontdekken, zelf voelen om het echt te geloven.

En wij zijn veel te vaak heel snel met alles kant en klaar voor ze klaar zetten. Het fruit is al gesneden en word op een bord voor ze op tafel gezet. Zo gebeurd het dat ze nooit de pitten van een appel zien, dat ze niet kunnen kiezen of ze peer liever met of zonder schil willen eten. En zo gebeurt het, net als met het mandarijnen verhaal, dat alles snel langs ze heen gaat zonder dat ze er echt onderdeel van zijn. Mindful in het dagelijkse leven. Dat is wat ik probeer te onthouden, ook op mijn werk. Dus zaten wij een dik half uur aan tafel, 12 kinderen en ik, om samen een ananas op te eten.

En wat was die heerlijk!

Tagged , , ,

About Katja Birkenstock

Ik ben moeder van twee fantastische dochters, vrouw van een hele creatieve man en leidster bij de naschoolse opvang. Verder vind ik veel dingen leuk, zoals nieuwe talen leren, goede boeken lezen, creatieve ideeën uitproberen, andere mensen op creatieve ideeën brengen, reizen, fotograferen en mediteren.
View all posts by Katja Birkenstock →

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.